13 Ιουλ 2008

ΑΓΑΠΗΤέ LEONARD

υποθέτω ότι γνωρίζεις πως δεν υπάρχουν πια τέτοιοι άνθρωποι.
αν δεν έχουν ήδη εξαφανιστεί, είναι πάντως "είδος" προς εξαφάνιση.

If you want a lover
I'll do anything you ask me to
And if you want another kind of love
I'll wear a mask for you
If you want a partner
Take my hand
Or if you want to strike me down in anger
Here I stand
I'm your man
If you want a boxer
I will step into the ring for you
And if you want a doctor
I'll examine every inch of you
If you want a driver
Climb inside
Or if you want to take me for a ride
You know you can
I'm your man
Ah, the moon's too bright
The chain's too tight
The beast won't go to sleep
I've been running through these promises to you
That I made and I could not keep
Ah but a man never got a woman back
Not by begging on his knees
Or I'd crawl to you baby
And I'd fall at your feet
And I'd howl at your beauty
Like a dog in heat
And I'd claw at your heart
And I'd tear at your sheet
I'd say please, please
I'm your man
And if you've got to sleep
A moment on the road
I will steer for you
And if you want to work the street alone
I'll disappear for you
If you want a father for your child
Or only want to walk with me a while
Across the sand
I'm your man
If you want a lover
I'll do anything you ask me to
And if you want another kind of love
I'll wear a mask for you

->I'm your man - leonard cohen


Early 60’s artwork by Leonard Cohen, από το naturalismo


->
so long, marianne

θα ήθελα να μπορούσα να είμαι εκεί.
όχι βέβαια περισσότερο από κάπου αλλού. απομυθοποιήθηκες και συ με τα χρόνια.
αλλά να. λέμε τώρα για να λέμε.

Early notes on what would later become Suzanne , από το naturalismo

->suzanne


πέρασαν πολλά χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου του άλμπουμ Songs of Leonard Cohen που περιείχε το "suzanne" το “Sisters of Mercy,” ή το “So Long, Marianne” και το “Hey, That’s No Way to Say Good”. σαράντα και πλέον χρόνια από το 1967.




->
bird on the wire


στα 72 του σήμερα, o leonard cohen θα τραγουδήσει στην αθήνα, στις 30 ιουλίου.

ΠΕΘύΜΗΣΑ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦίΣΩ

να ψάξω τα χρώματά μου
και να θυμηθώ πάλι τη μυρωδιά, τις εικόνες και τ' αγγίγματα.
να τα βάλω σε μελλοντικές τροχιές.
με έντονους συνδιασμούς,
μερίεργες μίξεις,
πικάντικη γεύση.


spicy by yuliana scutaru

η τελική εικόνα είναι πάντα συγκεκριμένη τον τελευταίο πολύ καιρό.

12 Ιουλ 2008

ΟΥΦ!

τρελλές ζέστες.
-:)

Отлов русалок by ru

11 Ιουλ 2008

ΤΟ ΔίΛΗΜΜΑ

της οικογένειας τα τελευταία καλοκαίρια.

καρπούζι αμαλιάδας ή χρυσούπολης?

έλα μου ντε!

ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝό ΤΩΝ ΟΝΕίΡΩΝ

in the ocean of dreams by igor kostin
κολυμπάει το μικρό bebe,
υπό τους ήχους του sweet summer day.
μια χαρά παρασκευή. για θάλασσα τη βλέπω.

10 Ιουλ 2008

ΛΥΠάΜΑΙ


που εγώ,
ώρες ώρες έχω μόνο οργή και θυμό
για τα "αν", τα "ίσως" και τα "μπορεί".

ΔΙΕΥΘέΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕίΡΗΣΗ

στην κατασκήνωση τα παιδάκια μαθαίνουν τη διευθέτηση.
τινάζουν, διπλώνουν, απλώνουν, μαζεύουν.


photo by by Коновалова Дарья


αργότερα, όταν μεγαλώσουν, θα πρέπει να μάθουν τη διαχείρηση.

να μάθουν να διαχειρίζονται τη ζωή
τινάζοντας τα περιττά,
διπλώνοντας τα πολύτιμα,
απλώνοντας τα δάκρυα να στεγνώσουν,
μαζεύοντας τα κομμάτια τους και προχωρώντας.

ΔίΨΑ

για έναν και μόνο προορισμό.



grey waves by spray of petals


γυμνή απ' όλα
να ντυθεί απ' την αρχή.

ΠΕΡί ΤΖΙΤΖΙΚίΩΝ Ο ΛόΓΟΣ

αυτοί οι ακαμάτες του θέρους , τα γνωστά ελληνικά τζιτζίκια, που είναι διαβόητα για τον διαπεραστικό ήχο με τον οποίο τα αρσενικά καλούν τα θηλυκά για ζευγάρωμα.
φεύγω από τη δουλειά και το τραγούδι τους με κυνηγάει μεχρι την επόμενη μέρα.

photo by -yann-


ιδού και ο μύθος
(από το ένθετο του δίσκου "Ημερολόγιο" του νίκου ξυδάκη)


σωκράτης
Και όσο για καιρό δα έχουμε. Κι έπειτα τα τζιτζίκια που κατά το συνήθειό τους μέσα στην κάψα τραγουδούνε και συνομιλούνε πάνω από το κεφάλι μας μού φαίνεται πως μας βλέπουνε. Αν λοιπόν μας έβλεπαν κι εμάς τους δύο, όπως τον πολύ κόσμο, το μεσημέρι να μη συνομιλούμε αλλά να είμαστε νυσταγμένοι και με το τραγούδι τους αποκαρωμένοι από αργία του νού μας, με το δίκιο τους θα μας περιγελούσαν, παίρνοντάς μας για τίποτα δούλους που ήλθαν σ' αυτούς εδώ, σ' αυτό το κατάλυμμα να κοιμηθούν, ωσάν πρόβατα που κάνουν μεσημέρι γύρω από το νερό. Αν όμως μας έβλεπαν να συνομιλούμε και να πλέωμε από κοντά τους σαν δίπλα από Σειρήνες αγοήτευτοι, το έπαθλο που έχουν από τους θεούς για να το δίνουν στους ανθρώπους, ίσως το έδιναν σε μας από θαυμασμό και εκτίμηση.
φαίδρος
Και τι είναι λοιπόν αυτό που έχουν; Γιατί δεν έτυχε ως φαίνεται να τ' ακούσω.
σωκράτης
Αληθινά όμως δεν στέκει ένας άνθρωπος που αγαπάει τις Μούσες να μην έχη ακούσει αυτά τα πράγματα. Νά, λένε πως τα τζιτζίκια ήταν άνθρωποι κάποτε, προτού ακόμα να γεννηθούν οι Μούσες. Όταν όμως γεννηθήκανε οι Μούσες και πρωτοφάνηκε το τραγούδι, τόσο πια μερικοί από αυτούς τότε τους ανθρώπους τα χάσανε από την τέρψη, που τραγουδώντας αμέλησαν να φάνε και να πιούν και, χωρίς να το νοιώσουν, πεθάνανε. Απ' αυτούς γεννήθηκε το γένος των τζιτζικιών παίρνοντας τούτο το βραβείο από τις Μούσες, δηλαδή να μην έχει αφότου γεννηθεί καμμιά ανάγκη για τροφή, αλλά, χωρίς να τρώη και να πίνη, ν' αρχίζη ευθύς να τραγουδάει ως που να πεθάνη, κι έπειτα πηγαίνοντας στις Μούσες να τους φέρνη είδηση ποιός από τους ανθρώπους εδώ κάτω ποιάν απ' αυτές τιμάει. Και νά, στην Τερψιχόρη φέρνοντας την είδηση ποιοί την ετίμησαν, κάνουν προς αυτούς την αγάπη της μεγαλύτερη, και στην Ερατώ εκείνους που την ετίμησαν μ' ερωτικά τραγούδια όμοια και στις άλλες κατά το είδος της τιμής που ταιριάζει στην κάθε μιά. Μα στην πρεσβύτατη, την Καλλιόπη, και στην Ουρανία που έρχεται έπειτα από αυτήν, αγγέλουν εκείνους που περνούνε την ζωή τους με φιλοσοφία και που τιμούν εκείνων την τέχνη. Αυτές δα είναι που πιό πολύ απ' όλες τις Μούσες, έχοντας να κάμουν με τον ουρανό και με τους λόγους, και των θεών και των ανθρώπων, αρθρώνουνε την ομορφότερη φωνή. Για πολλές δα λοιπόν αιτίες πρέπει να μιλούμε για κάτι και δεν πρέπει να κοιμόμαστε το μεσημέρι.

Πλάτωνος Φαίδρος, μετάφραση Ιωάννη Θεοδωρακόπουλου ("Πλάτωνος Φαίδρος", Γ' έκδοση Αθήνα 1971).

ΟύουουουΡΤ!

photo by vaf

προσοχή στα ύφαλα μην έχουμε αιματοκηλίδες...

9 Ιουλ 2008

ΒΡΕ ΤΟΥΣ ΒΟΡΙάΔΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑίΟ,

που θα φυσήξουν και θα στείλουν τη ζέστη στην αφρική!
(ειπώθηκε αυτολεξεί από χείλη μετεωρολόγου στην τιβι)


να μας πάρεις μακριά, να μας πας στα πέρα μέρη,
φύσα θάλασσα πλατιά
φύσα αγέρι, φύσα αγέρι

ΝΑ. ΕίΝΑΙ ΠΟΥ

το ένα φέρνει τ' άλλο.
ο μικρούτσικος τον καββαδία.
ο καββαδίας το λι.
το λι, το fata morgana.

untitled by mike trobee

το fata morgana, την "σιωπή των φοινίκων".

8 Ιουλ 2008

Λί

o.Rügen,Ostsee by dephazz

Το μεσημέρι, όταν ήρθε το όρντινο -θα φεύγαμε την άλλη μέρα με το asia του triestino- της τό'πα. Δεν έδειξε καμιά ταραχή. Ετοιμάσαμε μαζί τις βαλίτσες μου. Της χάρισα την κουβέρτα μου, το μαξιλάρι, το στρώμα και δυο σεντόνια ιρλαντέζικα.
Με φώναξε ο καμαρώτος και κατέβηκα στην καμπίνα του Καπετάνιου.
Ο καπετά Χαράλαμπος είχε πάρει το σοβαρό του ύφος.
Έβαλε το χέρι στον ώμο μου.
-Πάρε όσα αυγά περισσέψαν, είπε, και μια ντουζίνα κονσέρβες σολομό.
Δώσε τα στην ψυχοκόρη σου να μην πάνε χαμένα.
Κάθε πρωί ερχόταν και μου γέμιζε το thermos νερό. Της τό' πα.
-Τώρα είμαι πλούσια, είπε. Καμιά σ' όλα τα Σαμπάν δεν έχει το βιος μου.
Κατέβασε το κεφάλι της.
-Το ευχαριστώ είναι πρόστυχη πληρωμή. Όταν δυο άνθρωποι ζούνε ο ένας με την ανάσα του άλλου δε χωράει πληρωμή.
-Θα ξαναγυρίσω, της είπα.
-Κανείς δεν ξαναγυρίζει. Ο καλός Δράκοντας κατεβαίνει στα σπίτια μας μονάχα μια φορά. Πολλοί δεν τον έχουν ούτε συναντήσει. Εγώ τον είδα.
-Τότε γιατί δεν τον δένεις με σκοινί της Μανίλλα, να μη σου φύγει.
-Όσοι τον αγγίσανε μίκρυνε. Έγινε ένα σκουλήκι ίσαμε το νύχι μου. Σκλαβωμένος δε μπορεί πια να κάνει καλό.
-Πώς είναι?
-...είναι κεντημένος με χρυσές κλωστές σε μεταξωτό του Σαντούνγκ.
-Και πώς βοηθάει?
-Δε βοηθάει. Προλαβαίνει. Όταν κάποιος πέσει στο ποτάμι, κανείς δικός του δεν τον βοηθάει. Δεν πρέπει. Το σωστό είναι να τον προλαβαίνουν πριν πέσει.
Είναι νάνος, σκέφτηκα. Δεν είναι φυσικό να μιλάει έτσι.
-Την αλήθεια, πες μου την αλήθεια, της είπα. Πόσων χρονώ είσαι?
-'Οσο και προχτές που με ρώτησες. Δέκα. Μα γιατί ρωτάς?
Έφυγε τα μεσάνυχτα. Περίμενα πολλήν ώρα πως θα γυρίσει να με χαιρετήσει.
Δε φάνηκε.


..........................................................................................................
..........................................................................................................
..........................................................................................................


Στο τελωνείο του Πειραιά ένας ελεγκτής ψάχνοντας τις αποσκευές μου, βρήκε στον πάτο ενός σάκου που δεν είχε ανοίξει από την ημέρα που αφήσαμε το καράβι ένα μικρό δέμα από στρατσόχαρτο. Το άνοιξε. Ξετύλιξε με προσοχή μια μικρή παλιά παντιέρα πού' χε στο μάκρος της ένα Δράκοντα κεντημένο με χρυσοκλωνιά ξεφτισμένη.
Τη χαρακτήρισε "αντικείμενο άνευ αξίας" και την ξανάβαλε στη θέση της.


25.12.68

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ
ΛΙ
απόσπασμα

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

ΘΑ ΣΙΓΟΨΗΘΟύΜΕ ΣήΜΕΡΑ

summer by miguel cabrera

και η παραγωγικότητά μας θα έχει επιτέλους άλλοθι!

7 Ιουλ 2008

ΠΡΟΟΠΤΙΚή

δεν υπάρχει εδώ, δεν υπάρχει εκεί.

photo by Дан Гуцу

μα τότε,
γιατί όπου υπάρχει ένα θέλω υπάρχει κι ένας δρόμος?