πρόσκληση σε γραφο-παιγνίδι από τον chouvi.
άμεση ανταπόκριση με τα λόγια του ισοκράτη περί δημοκρατίας.
7 Μαΐ 2008
ΔΙΑ ΧΕΙΡόΣ ...ΠΑΙΧΝίΔΙ
ΣΥΝΤΡόΦΙΑ?
αποφασίσατε ποιος θα είναι ο γραμματέας της νομαρχιακής,
ποιος της δημοτικής και ποιος ο υποψήφιος δήμαρχος?
Very, very suspect man by dusan b. hadnadjev
την κοινωνία δεν χρειάζεται να τη ρωτήσετε.
περιττεύουμε.
6 Μαΐ 2008
5 Μαΐ 2008
RAiNiN iN PARADiSE
για το τρελλό, γλυκό, χρυσό πουλάκι που μου είπε πως ο manu chao θα τραγουδήσει αυτό το καλοκαίρι στην αθήνα.
4 Μαΐ 2008
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘώ ΦΥΣΙΚά
ΣΚέΨΟΥ...

αρχίζω να γράφω χωρίς να ξέρω πού ακριβώς θα καταλήξω. όπου με πάει, σκέφτομαι.
ξέρω μόνο πως ένα σωρό σκόρπιες σκέψεις και εικόνες που διαδέχονται η μια την άλλη είναι απαραίτητο να τακτοποιηθούν για να βγει κάποιο νόημα.
καθημερινά κάνουμε περίπου 50.000 σκέψεις -έτσι τουλάχιστον έχει υπολογιστεί.
τι παράξενο πράγμα!
τελικά η σκέψη είναι ηθικό καθήκον.
και η αυτοσυγκέντρωση (είχα διαβάσει κάποτε), η διαρκής κατανίκηση της φυσικής μας νωθρότητας.
υπάρχει πάντα βέβαια και το "αλλού πατώ και αλλού βρίσκομαι", αλλά γι' αυτό η ζωή είναι ενδιαφέρουσα και σχεδόν ποτέ δεν βαριόμαστε.
γιατί συνεχώς αναζητούμε μεθόδους και τρόπους ώστε να ισορροπούμε ανάμεσα σε δυο ακραίες καταστάσεις.
προφανώς είναι χάλια η αυτοσυγκέντρωσή μου σήμερα :)
3 Μαΐ 2008
ΤΕΛΕΙώΝΕΙ Ο ΚόΣΜΟΣ?

γύρνα τις ώρες που χάθηκαν απόψε
κοίτα που φεύγεις πώς κλαίει το δειλινό
κάπου νυχτώνει κι ο ήλιος παγώνει
χάνεται ο δρόμος και πού να σταθώ
κάπου βραδιάζει μην κλαις δεν πειράζει
πες πως τελειώνει ο κόσμος εδώ
αγέρας παίρνει απόψε τη ζωή μου
κλείνω τα μάτια που φεύγεις να μη δω
κάπου νυχτώνει κι ο ήλιος παγώνει
χάνεται ο δρόμος και πού να σταθώ
κάπου βραδιάζει μην κλαις δεν πειράζει
πες πως τελειώνει ο κόσμος εδώ
ΟΙ ΑΝΟΙΧΤέΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙέΣ

στον τόπο μου,
μας διδάσκουν τη βαθιά ομορφιά της ζωής.
αυτές σκορπίζουν το άρωμα που κλείνουν οι ψυχές των ανθρώπων της.
όλα γι’ αυτούς πρέπει να είναι τραγούδι και καλοσύνη.
πρέπει όλα ν’ ανοίγουν διάπλατα στη μαύρη νύχτα για να γεμίσουν από δροσιά.
« για να φυλάγεις ρόδα όλο το χρόνο
κόψε τα το βράδυ, αφού βασιλέψει ο ήλιος
και μη τ’ αγγίξεις τα φύλλα, ούτε να τα μυρίσεις,
αλλά επιδέξια βάλε τα σ’ έναν τόπο να κάνουν έξω στη ξαστεριά μια νύχτα
και το ταχύ, βάλε τα σ’ ένα τσουκάλι .
σκέπασέ τα καλά με λάσπη και κερί να μη ξεθυμάνει.
τότε, σκάψε σε γη ξηρά και άνυδρο για να μην έχει καθόλου υγρασία.
χώσε το τσουκάλι να κάμει όσο καιρό θέλεις, κι όταν τα χρειαστείς βγάλτα.
θα είναι τόσο όμορφα
σα να έκοβες τότε από τη μάνα τους».
2 Μαΐ 2008
1 Μαΐ 2008
ΚΑΒάΛΑ ΠάΜΕ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡό
ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει









